Lae- ja seinamaaling Kivi baaris

Taimsetest motiivides ja kahest portreest moodustuv džunglimaastik Kivi baari seintel ja laes. Eesmärgiks oli luua hubane ja soe keskkond baarikülastajatele. Asukoht: Rüütli tänav, Tartu.

Kavand: Edgar Tedresaar. Teostus: Edgar Tedresaar, Paavo Kuldkepp, Taavi Kask

Välgud peeglis

Pukil on sääred,                                Väljas on õhtu                                   Väljas on õhtu.
letil on joogid.                                    veniv ja pime.                                    Päike on puhkel. 
Kas on need mürgid,                         Pole tal nägu.                                    Kirgede kartlikke
või on need droogid?                        Pole tal nime.                                    karjeid puhkeb.

Tundmatu tõbi                                   Väriseb küünlaleek.                           Aamide kraanidest
raputab õlgu.                                     Lõke on lõukas.                                niriseb nukrust
Juuakse veini.                                   Saatusest umbropsu                         just nagu kulda,
Juuakse võlgu.                                  kokku kes tõukas?                            mis pudeneb kukrust.

Enamik joojaist                                  Silmades sibavad                             Ta on nii kaval,
meenutab loomi,                               hääletud kõned.                                 et sarnaneb tõega.
kõrtsmik ent ise                                 Homset ei ole,                                   Kehad viib kaasa
pigem fantoomi.                                kuid täna on põnev.                           tormise jõena.

Ta on nii kaval,                                   Kiusatus sulgub                                Enamik joojaist
et palju ei joo just,                             keerlevaks kuruks.                            ammugi magab.
hästi kuid tunneb                               Elu ja pudeleid                                 Uni on sügav
mõnude soojust,                                kukub puruks ….                               ja õndsuse tagab.

aamide kraanidest                             Iharus tõukab.                                   Tundmatu tõbi
välja mis nõrgub.                               Pettumus riivab.                                nakatab hingi.
Koos on siin taevad.                          Kuristikkiivalt                                     Minnakse mööda
Koos on siin põrgud.                         mustendab diivan.                             suletud ringi.

                                                            Iharus tõukab.                                   Pukil on sääred,
                                                            Lend on ja langus.                             letil on rinnad.
                                                            Hetkeks vaid sulab                            Põgusad rõõmud.
                                                            mõistuse rangus.                               Jubedad hinnad.

                                                            Kiusatus sulgub.
                                                            Pääsu ei ole.
                                                            See on nii meeldiv.
                                                            See on nii kole.

                                                            Väriseb küünlaleek.
                                                            Koldes on süsi.
                                                            Ei ole tunnetel
                                                            peatust, ei püsi.

Tekst: Artur Alliksaar

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *